Lubumbashi 2010

Geplaatst op 21 juli 2010 om 18:46

Geachte ouders, Zoals jullie allemaal weten, komen wij overmogen allemaal gezond en wel toe! Dus lief als we zijn, geven wij julie nog even de tijd om allerlei dingen voor te bereiden, om ons nog eens goed te verwennen! Hier volgt een lijstje van jullie lieve kindjes!

Andries; – Ik wens een lekkere macaroni met veel kaas! – Fruitsla zou heel leuk zijn! (Maar ik wel niet moeilijk doen, dus dit hoeft niet )

Marie: – Gekoelde watermeloen, dit met frambozen!

Pablo: – Pak je mijn gsm mee naar de luchthaven

Sarah: – Watermeloen!

Eva M : – Iets fris om te eten – Belegd broodje of salade nicoise

Delfien en Eva Beke: – macaroni met kaas en hesp

Manon: – wil je ook mijnj gsm meenemen naar school? – Wil je voor ’s avonds reserveren bij de thai?

Elien en Sam : – een kleine verrassing is altijd welkom

Levi: – niet op restaurant , rechtstreeks naar huis

TOT VRIJDAG!!

Lubumbende , 18 juli 18u 22

Hier zijn we weer met veel nieuws ! Donderdagochtend moesten we briccoleren met de kindjes voor de marche. Hoedjes, centuren, t-shirts … maken. Een complete chaos, op zijn Afrikaans dus. ’s Middags bezochten we de broer van Jacky Van Dijck en ook nog enkele andere scholen met salesianen. Prachtige natuur met mooie vijvers bij zonsondergang. Vrijdag was het zo ver : DE MARCHE ! Met goeie moed vertrokken we hier rond 9 uur met onze oordopjes in die goed van pas kwamen. Met veel kabaal, kleuren, pasjes en muziek marcheerden we – naar ons gevoel – veel te lang. Rond 11u30 kwamen we moe , maar méér dan voldaan toe op de plaats voor het middageten. ’s Avonds waren we uitgenodigd bij Eric Meert voor een meer dan geslaagde broodjesmaaltijd. Wat kan een boterham met een gewoon sneedje kaas toch kan doen. Zaterdagvoormiddag zijn we nog eens de stad ingetrokken voor de laatste souvenirs en inkoopjes te doen. ’s Middags hebben we zowat de saaiste namiddag uit ons leven gehad, we werden uitgenodigd op een priesterwijding die begon om 14u30 en eindigde (wat wij op dat moment niet wisten) om 18u30. Wij keken alvast uit naar de receptie achteraf waar de drank ook nog eens een uur op zich liet wachten ! African time is everywhere ! Vandaag was een zalige rustdag, kleren wassen, boekje lezen, bij de kindjes zitten … Daar kunnen we nog steeds enorm van genieten ! De laatste dagen gaan nu van start, we genieten optimaal want ook African time gaat snel voorbij ! We zien elkaar vrijdag met veel verhalen en hopelijk veel én lekker eten ! De hoogstwaarschijnlijk laatste groetjes vanuit Bakanja Centre, Sam, Elien, Mountschia, Manon, Pablo, Andries, Delfien, Sarah, Marie, Levi en de Eva’s.

Lubumbende , 13 juli 17u50

Eerst en vooral : Sam doet vele groetjes aan iedereen die ongerust is ! Hij stelt het zeer goed , maar wil zo weinig mogelijk te maken hebben met de technologische snufjes van België. Goed, dan kunnen we nu van start gaan. Zondag was echt zalig ! Er werd een blank kindje gedoopt en wij mochten meegenieten van het feest en vooral van de vele chips en cola. Het klinkt misschien raar maar na 9 dagen rijst en vis was dat een waar festijn. Ook Mama Annie zou arriveren, maar haar vlucht was jammergenoeg gecancelled. Inmiddels is ze gearriveerd en is alles hier veel properder. Zo zie je maar, wat de aanwezigheid van een vrouw, ook in Afrika, doet. Maandag zijn we -eindelijk- gestart met het speelplein. We keken er allemaal enorm naar uit, maar de eerste indrukken waren toch iets minder dan verwacht. Wat wij als beeld van speelplein hebben is hier iets helemaal anders. Ze maken een volledig weekschema met spelletjes, knutselen, zingen, cathechese enzovoort, maar uiteindelijk doen we niets anders dan marcheren. Leuk voor 10 minuutjes, maar vrij saai voor 3 uren … Soit, je geraakt er aan gewend want vandaag konden we al meemarcheren. Fluitjes, roepende kinderen en de enorme chaos zorgen voor lichte hoofdpijntjes. We denken dat onze oordopjes nog goed van pas zullen komen. We kijken vol spanning uit naar de grote marche van vrijdag, maar we houden jullie hiervan zeker op de hoogte ! Nog stoffigere en ondertussen al wat meer stinkende groetjes, Sam, Elien, Mountschia, Pablo, Andries, Manon, Delfien, Levi, Sarah, Marie en de Eva’s.

PS er is ook nog 1 nieuwe foto. Het gaat momenteel te traag om er meer door te sturen .

Lubumbende , 11 juli 16u40

We stuurden enkele foto’s door . Je vindt ze als je klikt op ‘bekijk hier de allertofste foto’s” . Dan ga je naar de ‘eerste impressies’ . Daar staat de eerder doorgestuurde foto van de groep en nu ook nog een aantal andere.

Lubumbende , 10 juli 18u22

Jambo, Abari ? Hier bij ons is alles alvast musuri . De voorbije 2 dagen waren rustig, op zijn Afrikaans . Wat rondhangen, spelen, knutselen, lezen, sporten, doen waar je zin in hebt. Deze morgen zijn we vier meisjeshuizen gaan bezoeken. Plezant om ook eens meisjes te leren kennen. En het cliché werd bevestigd, meisjes zijn nog steeds properder dan jongens. Deze namiddag ontdekten we de chaotische straten van Lubumbashi. De overdekte markt was een echt doolhof. De eerste inkopen zijn gedaan; stoffen, juwelen… Het eten op zich valt wel mee, maar het gebrek aan variatie (kakkerlakken toegevoegd aan de pasta) wordt alsmaar groter. Waardoor onze voedselvoorraden uit België beginnen te slinken. Boodschap aan de mama van Sarah : Bij terugkomst wordt een mozarellapizza van Dr. Oetker verwacht. Boodschap aan de mama van Manon : Reserveer alvast bij de Quick ! Boodschap aan de mama van Eva Beke : Neem bij aankomst in Zaventem een pot speculoospasta mee en een lepeltje En voor de andere mama’s : Bel alle frietkoten in de buurt voor een extra voorraad Belgische frieten en vette vleesjes ! Morgen komt Mama Annie ( Belgische vrouw die hier al jarenlang de kindjes verzorgd) en wordt er een groot doopfeest gehouden voor een blank meisje. Meer nieuws volgt in de loop van volgende week ! Aangename temperatuur – ( een zalige 25 graden ) groetjes, Sam, Elien, Mountschia, Manon, Delfien, Andries, Pablo, Sarah, Levi, Marie en de Eva’s.

Lubumbende 7 juli 2010 om 20u12

Hier zijn we weer …
Jullie zijn ongetwijfeld vol spanning aan het wachten op meer nieuws uit Lubumbashi !

Momenteel zijn we nog niet bezig met het speelplein zelf, maar zijn we ons momenteel samen met de dirigents (de plaatselijke monitoren) aan het onderdompelen in CCT : Chanter – Cathechese – Théâtre . Het speelplein zelf begint namelijk pas volgende maandag. Maar toch hebben we al veel afgespeeld met de kinderen. Zo zijn we gisteren naar een ander speelpleintje getrokken om ons voor te bereiden. Tijdens de tocht werden we overdonderd door honderden musungu (blanke) – roepende kindjes. We waren een ware attractie. Iedereen wou ons aanraken.

Ondertussen hebben we ook al een aantal gelijkaardige centra in de buurt bezocht. In Citée de jeunes bijvoorbeeld, kregen we een rondleiding van Frank Ginneberge.

s’ Avonds vullen we de tijd met Afrikaanse dans, kampvuurtjes en avondwoordjes.
Slapen doen we tussen de kakkerlakken die we ondertussen al gewoon geworden zijn…

De weg naar een hoeve, waar agro-culture opleidingen gegeven worden, was een helse rit. De bobbels, het Afrikaanse stof en de iets te krappe auto, het hoort er allemaal bij.

Vandaag hebben we 2 uur gereden, gelukkig op asfalt, om kennis te maken met de hogere klasse en een maaltijd voorgeschoteld te krijgen, zonder bestek.

Kortom, we zijn het hier al goed gewoon en genieten met volle teugen van elk moment.

Stoffige groetjes uit Afrika,
Sam, Elien, Mountschia, Delfien, Manon, Andries, Pablo, Marie, Levi, Sarah en de Eva’s.

De Lubumbende 4 juli 2010 om 18:46

Lieve ouders, zussen, broers, nichtjes, ooms, tantes, vriendjes en vriendinnetjes en iedereen die we dan nog vergeten zijn !

Hier zitten we dan, veilig aangekomen, alle valiezen en inhoud netjes opgeborgen en net heerlijke frietjes met mayonaise achter de kiezen (en jullie maar denken dat we gingen afvallen).
Jullie hunkeren naar onze eerste verhalen, maar er is nu al zo veel te vertellen!
We maken hier onderling de afspraak dat ongeveer om de 2 dagen een nieuw duo een kort verslag zal geven van het wel en wee hier in Lubumbashi. Kort omwille van het feit dat de dagen kort zijn en de toegang tot internet om allerlei redenen vrij beperkt is.

Als jullie weten dat we ongeveer 3 warme maaltijden hebben gekregen op het vliegtuig, dan heb je ongeveer een beeld van hoelang we ongeveer onderweg geweest zijn. De vliegtuigreis was lang en vermoeiend. Met ongeveer 2 uur slapen kwamen we aan in de “luchthaven” van Lubumbashi (lees: hangar met veel te veel volk). In Lubumbashi zelf zagen we eigenlijk geen enkel straatkind. Voorlopig blijft het gerucht dat de straatkinderen zijn opgepakt en “weggebracht” bevestigd.
Na een hobbelige, rumoerige autorit kwamen we aan in Bakanjacentre, onze eindbestemming.

De eerste ontmoeting met de gastjes verliep wat onwennig; je weet niet hoe je te gedragen in hun bijzijn; als je lacht is het dan niet te snel en als je sip kijkt, lijkt dat zo “blank”.
In ieder geval, zoals Andries hier al 1000 keer zegt, was het ijs vrij snel gebroken.
Vandaag was onze eerste echte ontmoeting en bracht iedereen al het beste van zichzelf naar boven. Er werd gevoetbald, memory gespeeld, de frisbee werd ontdekt en een tennisbal werd helaas niet teruggebracht, ook dat hoort erbij. Dit is ook realiteit, iedereen vertelt ons hier voorzichtig te zijn met onze spullen. Deze handjes zijn klein, maar ook snel, het blijven tenslotte kinderen van de straat…

- Andries is aan het zagen – dus sluiten we af.

Vele kussen van onder de evenaar,

Sam, Elien, Mountschia, Pablo, Delfien, Manon, Eva, Marie, Sarah, Levi, Andries en Eva.